συγκόλληση θερμής έλασης και κανονικοποιημένου χάλυβα

Χάλυβας θερμής έλασης και κανονικοποιημένος χάλυβας σε δομικό χάλυβα χαμηλής κραματοποίησης υψηλής αντοχής και είδη δομικού χάλυβα από κράμα με χαμηλή συνολική περιεκτικότητα σε στοιχεία κράματος και το κλάσμα μάζας άνθρακα είναι γενικά μικρότερο από 0,25%. Επομένως, συνολικά, η συγκολλησιμότητα είναι καλύτερη. Το γενικό επίπεδο αντοχής είναι σχετικά χαμηλός χάλυβας θερμής έλασης, όπως Q295 (09MnV), Q295 (09MnNb), Q295 (12Mn) κ.λπ. Ωστόσο, καθώς αυξάνεται το επίπεδο αντοχής, η συγκολλησιμότητα γίνεται σταδιακά χειρότερη, όπως 18MnMoNb, 14MnMoV και άλλοι κανονικοποιημένοι χάλυβες, οι οποίοι απαιτούν κάποια μέτρα διεργασίας για τη συγκόλληση.

---

Αυτός ο τύπος χάλυβα γενικά δεν έχει το πρόβλημα της θερμής πυρόλυσης, εφόσον η περιεκτικότητα σε C, S και P δεν υπερβαίνει το πρότυπο και δεν προκαλεί τοπικό διαχωρισμό και ταυτόχρονα ελέγχονται αυστηρά τα C, S και P στο μέταλλο συγκόλλησης.

Ωστόσο, λόγω της προσθήκης ορισμένης ποσότητας στοιχείων κράματος στον χάλυβα, η τάση σκλήρυνσης του χάλυβα αυξάνεται και υπάρχουν προβλήματα ψυχρής πυρόλυσης. Ειδικά για χάλυβες με υψηλότερα επίπεδα αντοχής όπως 18MnMoNb, 14MnMoV κ.λπ. η τάση ψυχρής πυρόλυσης είναι σχετικά μεγάλη. Το ψυχρό ράγισμα που παράγεται είναι γενικά καθυστερημένο ράγισμα, επομένως η συγκόλληση απαιτεί αυστηρό έλεγχο του υδρογόνου στη συγκόλληση, του ρυθμού ψύξης του συνδέσμου και του περιορισμού του συνδέσμου.

Σε αυτόν τον τύπο χάλυβα, ο χάλυβας θερμής έλασης δεν περιέχει καθόλου ή περιέχει μόνο μια μικρή ποσότητα στοιχείων σχηματισμού καρβιδίου και δεν είναι ευαίσθητος στη ρωγμή λόγω αναθέρμανσης συγκόλλησης. Για τον κανονικοποιημένο χάλυβα που περιέχει ισχυρά στοιχεία σχηματισμού καρβιδίου, υπάρχει μια τάση να αναθερμανθεί η πυρόλυση. Αλλά η ευαισθησία στη ρηγμάτωση με αναθέρμανση σχετίζεται με το σύστημα κραμάτων του χάλυβα, για παράδειγμα, κανονικοποιημένο χάλυβα Q420 (15MnVN), αν και περιέχει ισχυρό στοιχείο σχηματισμού καρβιδίου V, αλλά η πρακτική παραγωγής δείχνει ότι δεν είναι ευαίσθητο στη ρηγμάτωση με αναθέρμανση.

Όταν ο χάλυβας θερμής έλασης και ο κανονικοποιημένος χάλυβας έχει εγκλείσματα θειούχου φύλλου ή πολυστρωματικού πυριτικού άλατος κατά μήκος της κατεύθυνσης έλασης ή πυκνά εγκλείσματα αλουμίνας στο ίδιο επίπεδο, αυτός ο τύπος χάλυβα έχει επίσης την ευαισθησία στο σχίσιμο του φύλλου.

---

Η ευθραυστότητα των αρθρώσεων παράγεται κυρίως σε δύο μέρη: υπερθερμασμένη ζώνη και θερμοκρασία θέρμανσης ζώνη γήρανσης 200 ~ 400 ℃.

Ευθραυστότητα της ζώνης υπέρθερμης έλασης, για χάλυβα θερμής έλασης, κυρίως από τη σοβαρή ανάπτυξη κόκκων και παράγει υπέρθερμο ιστό (όπως Weissite) που προκαλείται από, επομένως, κατά τη συγκόλληση χάλυβα θερμής έλασης, προσπαθήστε να μην χρησιμοποιείτε πολύ μεγάλη εισροή θερμότητας συγκόλλησης. για τον κανονικοποιημένο χάλυβα, το πρόβλημα ευθραυστότητας της υπέρθερμης ζώνης σχετίζεται κυρίως με τη διάλυση της φάσης καθίζησης και την ανάπτυξη των κόκκων. Η συγκόλληση, εάν η εισροή θερμότητας είναι πολύ μεγάλη, το αρχικό μητρικό υλικό στην κανονικοποιημένη κατάσταση της διάχυτης κατανομής TiC, VC, VN διαλύεται στον ωστενίτη, έτσι ώστε αυτές οι ενώσεις πλάσματος να αναστέλλουν τον ρόλο της ανάπτυξης κόκκων ωστενίτη εξασθενεί σημαντικά, έτσι ώστε ο κόκκος της υπερθερμασμένης ζώνης να αυξάνεται σημαντικά. και λόγω της τραχύτητας κόκκων που προκαλείται από την αύξηση της σταθερότητας του ωστενίτη, η υπέρθερμη ζώνη στην ψύξη, αλλά και εύκολο να παραχθεί στον μπαινίτη, στοιχεία της ομάδας ΜΑ και άλλα εύθραυστα μεγάλη οργάνωση, καθιστώντας έτσι την υπερθερμασμένη περιοχή σοβαρά ευθραυστότητα. Επομένως, μιλώντας σχετικά, η ευαισθησία υπερθέρμανσης του κανονικοποιημένου χάλυβα είναι μεγαλύτερη από αυτή του χάλυβα θερμής έλασης.