بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 09-06-2026 منبع: سایت
اگر مشعل MIG شما هر بار که به قوس برخورد می کنید، قطرات فلز مذاب را روی قطعه کار می ریزد، شما تنها نیستید. پاشش بیش از حد یکی از شایع ترین شکایات گزارش شده در بین سازندگان است، از شاگردهای سال اول تا جوشکاران باتجربه تولید. فراتر از آسیب ظاهری آشکار - آن گلوله های فلزی ریز و ذوب شده ای که نیاز به سنگ زنی یا اسکنه کردن دارند - پاشش بیش از حد نیز نشان دهنده یک مشکل زمینه ای ناپایداری قوس است که می تواند یکپارچگی جوش را به خطر بیندازد و هزینه های مصرفی را به طور چشمگیری افزایش دهد.
این راهنما هر علت ریشه ای بیش از حد را تجزیه می کند پاشش مشعل MIG ، فیزیک پشت هر یک را توضیح میدهد و گامهای واضح و قابل اجرا برای از بین بردن آن را به شما ارائه میدهد. چه در حال انتقال اتصال کوتاه بر روی ورق فلزی نازک یا انتقال اسپری بر روی صفحه ساختاری باشید، اصولی که در اینجا پوشش داده شده است در سراسر صفحه اعمال می شود.
پاشش متشکل از گلبول های فلزی مذاب است که در حین فرآیند جوشکاری از حوضچه جوش یا نوک سیم خارج می شوند. در جوشکاری MIG (گاز خنثی فلزی / GMAW)، الکترود سیم به طور مداوم به داخل قوس تغذیه میشود و اگر هر متغیری در انتقال صاف و کنترلشده فلز مذاب از سیم به گودال اختلال ایجاد کند، آن گلبولها به بیرون پرتاب میشوند.
چرا اهمیت دارد:
هزینه تمیز کردن پس از جوشکاری: سنگ زنی و پاشیدن اسکنه زمان کار غیرمولد را اضافه می کند که مستقیماً هزینه هر قطعه را افزایش می دهد.
کیفیت سطح: در صنایعی مانند خودروسازی، تجهیزات فرآوری مواد غذایی و ساخت سازه، پاشش بیش از حد بر روی سطوح تمام شده یک معیار کاملاً رد است.
نشانگر ناپایداری قوس: پاشش یک علامت است. مشعلی که به شدت پاشیده می شود به شما می گوید که چیزی - پارامترها، مواد مصرفی یا تکنیک - اشتباه است.
ضایعات مصرفی: هر گرم پاشش سیمی است که خریداری شده اما تبدیل به مهره جوش نشده است.
این تنها شایع ترین علت پاشش بیش از حد MIG است.
در جوشکاری MIG، ولتاژ طول قوس را کنترل می کند و سرعت تغذیه سیم (WFS) نرخ رسوب را کنترل می کند. این دو باید دقیقاً برای حالت انتقال فلز مورد نظر شما متعادل باشند. وقتی نسبت خاموش است:
ولتاژ بسیار بالا نسبت به WFS: قوس بیش از حد طولانی می شود و باعث می شود که سیم قبل از پل زدن روی گودال در گلبول های بزرگ ذوب شود. آن گلبول ها به شدت جدا می شوند و به صورت پاشش پراکنده می شوند.
ولتاژ بسیار پایین نسبت به WFS: سیمی که به گودال وارد میشود باعث انفجارهای اتصال کوتاه میشود که فلز مذاب را به هر جهت خارج میکند (صدای کلاسیک 'ترق').
رفع: با نمودار سینرژیک توصیه شده سازنده برای قطر سیم و ضخامت فلز پایه خود شروع کنید. سپس تنظیم دقیق کنید: اگر قوس خشن به نظر می رسد و ترقه می زند، ولتاژ را با افزایش 0.5 ولت افزایش دهید. در صورت شنیدن صدای پاپ کاهش می یابد. صدای صاف 'تخم مرغ سرخ کردنی' یا 'صدای بیکن' یک قوس متعادل را نشان می دهد.
ترکیب گاز محافظ عمیقاً بر رفتار قوس، انتقال فلز و تولید پاشش تأثیر می گذارد.
CO2 خالص (100% CO2): بیشترین پاشش را در بین هر گاز محافظ تولید می کند زیرا پتانسیل یونیزاسیون بالاتر قوس متلاطمتری ایجاد می کند. این کم هزینه است، اما منجر به زمان تمیز کردن قابل توجهی می شود.
ترکیبات آرگون/CO2 (75% Ar / 25% CO2 یا 80/20): ترکیب استاندارد طلایی برای فولاد ملایم MIG. آرگون قوس را تثبیت می کند و پاشش را در مقایسه با CO2 خالص به طور چشمگیری کاهش می دهد.
سرعت جریان خیلی کم (کمتر از 15 CFH / 7 لیتر در دقیقه): محافظ ناکافی اجازه می دهد تا اکسیژن و نیتروژن اتمسفر حوضچه جوش را آلوده کند و باعث ایجاد تخلخل و رفتار قوس خشن شود.
سرعت جریان خیلی زیاد (بیش از 35 CFH / 17 لیتر در دقیقه): جریان گاز متلاطم می تواند در واقع هوای اطراف را جذب کند و آلودگی و پاشش ایجاد کند.
رفع: برای فولاد نرم، از 75/25 Ar/CO2 در 20-25 CFH (9-12 L/min) به عنوان خط پایه استفاده کنید. برای فولاد ضد زنگ، به سه مخلوط یا 98٪ Ar / 2٪ CO2 بروید. نشت گاز را در محل اتصال رگلاتور، شلنگ و مشعل بررسی کنید. حتی یک نشت جزئی باعث کاهش پوشش موثر می شود.
جوشکاری روی زنگ، مقیاس آسیاب، رنگ، گالوانیزه، روغن یا رطوبت یک دستورالعمل تضمین شده برای پاشش بیش از حد است. هنگامی که قوس با آلاینده ها روبرو می شود:
روغن ها تبخیر می شوند و پوشش گاز محافظ را مختل می کنند.
زنگ اکسید آهن را وارد می کند که به شدت با حوضچه مذاب واکنش نشان می دهد.
روی از پوشش های گالوانیزه دود و گازهای انفجاری تولید می کند.
رطوبت به بخار تبدیل می شود و منافذ ایجاد می کند و قطرات پاشیده می شود.
رفع: ناحیه جوش را آسیاب کنید، برس بزنید یا سنباده بزنید و یک حاشیه 2 تا 3 اینچی در اطراف آن قرار دهید. تمام رسوب آسیاب را از مسیر جوش روی سطح اتصال جدا کنید. با استون یا یک پاک کننده مخصوص فلزات چربی زدایی کنید. برای مواد گالوانیزه، یا پوشش را به صورت مکانیکی بردارید یا نیاز به کنترل و تمیز کردن دود اضافی را بپذیرید.
نوک تماس آخرین نقطه تماس الکتریکی بین جوشکار و سیم است. یک نوک فرسوده، خورده یا بزرگ، انتقال جریان را کاهش می دهد، ناپایداری قوس را ایجاد می کند و مستقیماً پاشش ایجاد می کند.
نشانههای یک نکته تماس ناموفق:
سوراخ به دلیل سایش سیم بیضی شکل یا ' سوراخ کلید ' شده است.
پاشش در داخل نوک ایجاد شده است که حرکت سیم را محدود می کند.
اندازه نوک برای قطر سیم اشتباه است (به عنوان مثال، استفاده از نوک 0.035 با سیم 0.030 - سوراخ بزرگ به سیم اجازه می دهد سرگردان شود).
رفع: تعویض کنید نکات تماس در اولین نشانه ساییدگی بیضی شکل یا بزرگ شدن سوراخ. قطر سوراخ نوک را دقیقاً با اندازه سیم خود مطابقت دهید (یک تداخل جزئی - به عنوان مثال، نوک 0.9 میلی متر برای سیم 0.9 میلی متر - باعث ایجاد تماس الکتریکی ثابت می شود). مقدار کمی از نکات را در دسترس داشته باشید. آنها یک وسیله مصرفی هستند، نه یک وسیله ثابت.
جدا شدن سیم - فاصله از نوک تماس تا قوس - یکی از نادیده گرفتهترین محرکهای پاشش است.
بیش از حد طولانی (بیش از 25 میلی متر / 1 اینچ برای اکثر برنامه های GMAW): مقاومت الکتریکی در سیم کشیده شده آن را قبل از ورود به قوس از قبل گرم می کند. این پیش گرم کردن راندمان رسوب را کاهش می دهد و باعث می شود که سیم به طور نامنظم ذوب شود و حتی در تنظیمات به ظاهر صحیح، انتقال کروی و پاشش سنگین ایجاد کند.
خیلی کوتاه (زیر 6 میلی متر / ¼ اینچ): نازل بیش از حد گرم می شود، نوک آن نزدیک به پاشش است و قوس کوتاه شده می تواند باعث سوختگی شود.
رفع: 10 تا 15 میلی متر (⅜-⅝ اینچ) برای انتقال اتصال کوتاه روی مواد نازک نگه دارید. برای انتقال اسپری روی صفحه ضخیم تر، 15-20 میلی متر مناسب است. از دست غیر غالب خود یا تکنیک استراحت تفنگ ثابت استفاده کنید تا در طول پاس ثابت نگه دارید.
زاویه حرکت مشعل MIG و زاویه کار هر دو بر پایداری قوس و پوشش گاز محافظ تأثیر میگذارند:
زاویه فشار (فورهند) بیش از 15 درجه: گاز فلز را در جلوی گودال از قبل گرم می کند - پاشش کم، اما نفوذ کم عمق و به طور بالقوه پهن تر و مهره صاف تر.
زاویه کشیدن (بک هند) بیش از 15 درجه: زاویه کشش بیش از حد قوس را طولانی می کند و محافظ گودال را کاهش می دهد و پاشش را افزایش می دهد.
زاویه کار خارج از مرکز: مخصوصاً در جوشهای فیله، قرار دادن مشعل بیش از حد به سمت یک صفحه، نیروی قوس را به طور ناهموار هدایت میکند و باعث اختلال در حوضچه و پاشیدن پرت میشود.
رفع: برای اکثر برنامه های MIG، برای نفوذ بهتر و محافظت خوب، از زاویه کشش جزئی 5-15 درجه استفاده کنید. زاویه کار را برای مفاصل T 45 درجه و برای مفاصل لب به لب 90 درجه عمود نگه دارید. از زوایای شدید اجتناب کنید - در صورت شک، تقریباً عمود بروید.
کیفیت سیم تأثیر زیادی بر پایداری قوس دارد:
وضعیت سطح: سیم با پوشش مسی با پوشش پوسته پوسته یا اکسید شده جریان را به طور متناقض منتقل می کند و باقیمانده در نوک تماس باقی می ماند.
عدم تطابق قطر سیم: استفاده از سیمی که برای ضخامت مواد بیش از حد سنگین است، نیاز به گرمای ورودی بالاتری دارد، که اغلب شما را مجبور به تغییر حالت انتقال با پاشش بیشتر می کند (مثلاً استفاده از سیم 1.2 میلی متری روی ورق 2 میلی متری).
شیمی سیم نادرست: استفاده از آلیاژ سیمی که با فلز پایه شما مطابقت ندارد، همجوشی متالورژیکی ضعیف و تلاطم قوس الکتریکی ایجاد می کند.
رفع: سیم را در بسته بندی مهر و موم شده یا انبار خشک اختصاصی نگهداری کنید - جذب رطوبت سطح را تخریب می کند. قطر سیم را متناسب با محدوده ضخامت خود انتخاب کنید (0.8 میلی متر برای کمتر از 3 میلی متر، 0.9-1.0 میلی متر برای 3-6 میلی متر، 1.2 میلی متر برای 6 میلی متر و بالاتر به عنوان راهنمایی کلی). بررسی کنید که طبقه بندی سیم با شیمی فلز پایه شما مطابقت دارد.
بسیاری از جوشکارهای MIG مبتنی بر اینورتر مدرن شامل تنظیم اندوکتانس (همچنین با برچسب 'کنترل قوس،' 'نیروی قوس،' یا 'قوس نرم/سخت') هستند. اندوکتانس سرعت افزایش جریان را در طول یک اتصال کوتاه کنترل می کند:
اندوکتانس بالا (قوس نرم): جریان به آرامی بالا میرود و به حوضچه زمان میدهد تا قبل از پاک شدن کوتاه، دوباره جریان پیدا کند. منجر به یک گودال نرم تر و مرطوب تر با پاشش کمتر می شود - ایده آل برای مواد نازک و انتقال اتصال کوتاه.
اندوکتانس کم (قوس سخت): هنگامی که سیم کوتاه میشود، جریان به سرعت بالا میآید، نفوذ را افزایش میدهد، اما همچنین باعث پاک شدن شدیدتر اتصال کوتاه و پاشش بیشتر میشود.
رفع: اگر دستگاه شما دارای کنترل القایی است، از محدوده متوسط شروع کنید و در صورت وجود پاشش بیش از حد در حالت اتصال کوتاه، قوس را افزایش دهید (نرم کنید). هنگامی که به نفوذ ترد و عمیق تر روی مواد ضخیم تر نیاز دارید، اندوکتانس را کاهش دهید.
جوشکاری MIG برای اجرا بر روی DCEP (الکترود جریان مستقیم مثبت - مشعل به ترمینال مثبت متصل است) طراحی شده است. این قطبیت فراهم می کند:
قوس پایدار با انتقال فلز صاف
پروفایل نفوذ خوب
حداقل پاشش
کار بر روی DCEN (الکترود منفی) یا AC قوس را به طور قابل توجهی بی ثبات می کند و پاشش را به طور چشمگیری افزایش می دهد. این گاهی اوقات پس از پیکربندی مجدد جوشکار برای سیم شار (که DCEN با اکثر سیمهای خود محافظ اجرا میشود) و سپس بدون تغییر قطبیت به سیم جامد تغییر میدهد، اتفاق میافتد.
رفع: محفظه سیم را باز کنید و برچسب قطبیت روی اتصالات ترمینال را بررسی کنید. برای سیم جامد MIG با گاز محافظ، تأیید کنید که روی DCEP هستید. برای سیم شار خود محافظ، DCEN را تایید کنید (مگر اینکه برگه اطلاعات سازنده سیم طور دیگری مشخص کرده باشد).
علامت |
محتمل ترین علت |
اولین اقدام |
|---|---|---|
پاشش شدید، صدای 'ترقق'. |
ولتاژ خیلی کم / WFS خیلی زیاد |
ولتاژ را هر بار 0.5 ولت افزایش دهید |
پاشش شدید، صدای 'پخش'. |
ولتاژ خیلی زیاد / WFS خیلی کم |
هر بار ولتاژ را 0.5 ولت کاهش دهید |
پاشش فقط در شروع قوس |
در شروع خیلی طولانی بمانید |
هنگام شروع، مشعل را نزدیکتر نگه دارید |
پاشش + تخلخل |
مسئله آلودگی / جریان گاز |
شلنگ، رگولاتور و دبی را بررسی کنید |
پاشش + دود قهوه ای / سیاه |
فلز پایه آلوده |
ناحیه جوش را تمیز و چربی زدایی کنید |
پاشش + سیم سوزش |
نوک تماس ساییده شده / WFS خیلی کند است |
تعویض نوک؛ WFS را کمی افزایش دهید |
پاشش بدتر با تنظیمات مشابه در دستگاه های مختلف |
عدم تطابق قطبیت یا اندوکتانس |
DCEP را تأیید کنید. تنظیم اندوکتانس را بررسی کنید |
پاشیدن فقط در یک طرف مفصل |
زاویه کار نادرست |
روی مفصل T روی 45 درجه تنظیم کنید |
به جای تنظیم تصادفی یک متغیر در یک زمان، از این توالی تشخیصی ساخت یافته استفاده کنید:
مرحله 1 - قطبیت را تأیید کنید. قبل از لمس هر پارامتر، DCEP را برای سیم جامد تأیید کنید.
مرحله 2 - فلز پایه را تمیز کنید. آسیاب کنید، مسواک بزنید و چربی زدایی کنید. آلودگی را به عنوان یک متغیر حذف کنید.
مرحله 3 - مواد مصرفی را بازرسی و تعویض کنید. یک نوک تماس جدید نصب کنید. را تمیز یا تعویض کنید نازل گاز . اطمینان حاصل کنید که سیم اکسید نشده است.
مرحله 4 - پارامترهای پایه را تنظیم کنید. از نقطه شروع توصیه شده سازنده سیم/گاز برای قطر سیم و ضخامت مواد خود استفاده کنید.
مرحله 5 - گاز محافظ را بررسی کنید. ترکیب صحیح، سرعت جریان 20-25 CFH و عدم وجود نشتی را بررسی کنید.
مرحله 6 - چسباندن را تنظیم کنید. حفظ 10 تا 15 میلی متر را به طور مداوم تمرین کنید.
مرحله 7 - تنظیم دقیق ولتاژ و WFS. هنگام اجرای مهره های آزمایشی بر روی ضایعات، تنظیمات افزایشی کوچک (0.5 ولت در هر بار) انجام دهید. به صدای صاف یک قوس پایدار گوش دهید.
مرحله 8 - اندوکتانس را تنظیم کنید. اگر پاشش روی مواد نازک ادامه داشت، اندوکتانس را افزایش دهید (قوس را نرم کنید). اگر نفوذ در مواد ضخیم تر کم عمق است، اندوکتانس را کاهش دهید.
مرحله 9 - زاویه مشعل را بهینه کنید. از زاویه کشش 5 تا 15 درجه با زاویه کار مناسب برای هندسه مفصل خود استفاده کنید.
درک اینکه در کدام حالت انتقال فلز کار می کنید برای کنترل پاشش ضروری است:
حالت انتقال |
ولتاژ معمولی |
سطح پاشش |
بهترین برنامه |
|---|---|---|---|
اتصال کوتاه (شیب) |
14-22 V |
متوسط – زیاد |
گیج نازک، پاس های ریشه |
کروی |
22-26 V |
بالا (اجتناب) |
انتقالی - حالت هدف نیست |
اسپری کنید |
26-40 V |
خیلی کم |
صفحه ضخیم، مسطح/افقی |
اسپری پالس |
کنترل شده است |
خیلی کم |
همه موقعیت ها، نازک تا ضخیم |
بینش کلیدی: انتقال کروی دشمن است. هنگامی که پارامترهای شما شما را در این منطقه انتقالی بین اتصال کوتاه و اسپری قرار می دهند، حداکثر پاشش را تجربه خواهید کرد. راه حل این است که یا پارامترها را برای ورود مجدد به اتصال کوتاه کاهش دهید یا آنها را افزایش دهید تا انتقال واقعی اسپری برقرار شود (که حداقل به 85٪ گاز محافظ Ar نیاز دارد).
کنترل پاشش طولانی مدت به نگهداری مداوم مشعل بستگی دارد:
نازل گاز را هر 15 تا 30 دقیقه از زمان قوس الکتریکی تمیز کنید. تجمع پاشش در داخل نازل جریان گاز را مختل می کند و پاشش بیشتر را تسریع می کند. ابزار نازل ریمر این کار را سریع می کند.
ترکیب ضد پاشیدن را در قسمت داخلی نازل اعمال کنید. این از چسبندگی جلوگیری می کند و تمیز کردن را تقریباً آنی می کند. آن را در داخل محل اتصال جوش اعمال نکنید.
نکات تماس را فعالانه جایگزین کنید. منتظر سوختگی نباشید. برای جوشکاری تولید، ساعات کار با قوس الکتریکی را ردیابی کنید و فاصله زمانی تعویض را تعیین کنید.
لاینر را به طور منظم بررسی کنید. یک آستر پیچ خورده یا گرفتگی باعث مشکلات تغذیه سیم می شود که مستقیماً به ناپایداری قوس و پاشش تبدیل می شود. آستر را به صورت دوره ای با هوای فشرده خارج کنید.
اتصالات گاز را در هر راه اندازی بررسی کنید. اتصالات شل در رگولاتور، شیر برقی گاز یا بدنه مشعل کافی است تا محافظ را به زیر سطوح موثر کاهش دهد.
Q1: آیا مقداری پاشش MIG طبیعی است؟ مقدار کمی پاشش در جوشکاری MIG انتقال اتصال کوتاه ذاتی است و در اکثر استانداردهای صنعتی قابل قبول است. با این حال، اگر بعد از هر پاس مقادیر قابل توجهی آسیاب می کنید، پارامترها، مواد مصرفی یا تکنیک نیاز به تنظیم دارند. حالتهای انتقال اسپری و اسپری پالسی میتوانند پاشش نزدیک به صفر را در ضخامتهای مناسب مواد به دست آورند.
Q2: آیا اسپری ضد پاشش پاشش را کاهش می دهد؟ محصولات ضد پاشش از تشکیل پاشش جلوگیری نمی کنند - آنها از چسبیدن آن به نازل، فنجان گاز و فلز پایه اطراف آن جلوگیری می کنند. این کار پاکسازی پس از جوش را سریعتر می کند اما علت اصلی را برطرف نمی کند. از اسپری ضد پاشیدن به عنوان کمک نگهداری استفاده کنید، نه به عنوان جایگزینی برای پارامترهای صحیح.
Q3: چرا مشعل MIG من در فولاد ضد زنگ بیشتر از فولاد نرم پاشیده می شود؟ فولاد ضد زنگ به گاز محافظ متفاوتی (معمولاً 98٪ Ar / 2٪ CO2 یا یک مخلوط سه گانه) و ورودی حرارت کمتر برای جلوگیری از بارش کاربید نیاز دارد. استفاده از مخلوط گاز فولادی ملایم (75/25) روی ضدزنگ، قوس را وارد حالت نامطلوبی میکند که پاشش را افزایش میدهد و مقاومت در برابر خوردگی را به خطر میاندازد. گاز خود را بررسی کنید، تغذیه سیم را کمی کاهش دهید و اطمینان حاصل کنید که نوک تماس شما در اثر استفاده از فولاد ملایم آلوده نشده است.
Q4: آیا فیدر سیم معیوب می تواند باعث پاشش بیش از حد شود؟ بله. سرعت تغذیه نامناسب سیم - ناشی از فرسودگی رولهای درایو، اندازه شیار نامتناسب، کشش نادرست رول درایو، یا پیچ خوردگی/ساییدگی آستر - باعث ایجاد نوساناتی در طول قوس میشود که به صورت پاشش ظاهر میشود. کشش رول درایو را بررسی کنید (سیم نباید تحت فشار ملایم انگشت شست سر بخورد) و آستر را از نظر پیچ خوردگی بررسی کنید، به خصوص در نزدیکی گردن مشعل.
Q5: از چه ولتاژ و سرعت تغذیه سیم باید برای به حداقل رساندن پاشش روی فولاد نرم 3 میلی متر استفاده کنم؟ به عنوان نقطه شروع با سیم ER70S-6 0.9 میلی متر و Ar/CO2 75/25: تقریباً 18-20 ولت و 5.0-6.0 متر در دقیقه (200-240 IPM) در انتقال اتصال کوتاه. اینها مقادیر پایه هستند - همیشه مهرههای آزمایشی را اجرا کنید و قبل از جوشکاری قطعات تولیدی، صدای هیس صاف را تنظیم کنید.
Q6: آیا طول کابل MIG من بر پاشش تأثیر می گذارد؟ کابلهای مشعل بسیار طولانی (فراتر از آنچه که برای دستگاه شما درج شده است) میتوانند باعث افت ولتاژ شوند که به طور موثر ولتاژ قوس را در مشعل کاهش میدهد حتی اگر دستگاه مقدار بالاتری را بخواند. این افت ولتاژ، قوس را به حالت انتقال انرژی کمتر وادار می کند و باعث افزایش پاشش می شود. از کابل هایی استفاده کنید که برای آمپراژ دستگاه خود رتبه بندی شده اند و طول آن را مطابق با مشخصات سازنده نگه دارید.
Q7: آیا می توانم پاشش را با جابجایی به سیم شار کاهش دهم؟ سیم شار محافظ گازی (FCAW-G) معمولاً پاشش بیشتری نسبت به سیم جامد با مخلوط گاز صحیح ایجاد می کند، اما نفوذ بهتری را روی فلزی با مقیاس آسیاب یا فلز کمی آلوده ارائه می دهد. هسته شار خود محافظ (FCAW-S) حتی پاشش بیشتری تولید می کند اما نیاز به سیلندرهای گاز را از بین می برد. اگر پاشش نگرانی اصلی است، سیم جامد با 75/25 Ar/CO2 در اتصال کوتاه یا انتقال اسپری، گزینه کم پاشش برای بیشتر کاربردها است.
پاشش بیش از حد از a مشعل MIG تقریبا همیشه یک مشکل قابل حل است. اکثریت قریب به اتفاق موارد به یک یا چند مورد از 9 علت اصلی باز می گردد: نسبت سرعت تغذیه نادرست ولتاژ به سیم، گاز محافظ نادرست یا ناکافی، فلز پایه آلوده، نوک های تماس فرسوده یا نامتناسب، چسبندگی بیش از حد، زاویه مشعل ضعیف، سیم با کیفیت پایین یا نادرست در تنظیمات ناقص، عدم تناسب. با کار بر روی رویکرد تشخیصی سیستماتیک ذکر شده در این راهنما - ابتدا بررسی قطبیت و تمیزی، بررسی مواد مصرفی و سپس تنظیم دقیق پارامترها - می توانید پاشش بیش از حد را از بین ببرید، کیفیت جوش را بهبود ببخشید و زمان پاکسازی پس از جوش را به میزان قابل توجهی کاهش دهید.
جوش های تمیز با درک اینکه چرا پاشش اتفاق می افتد شروع می شود. هنگامی که علت را می دانید، رفع آن ساده است.