تنگستن TIG میتواند ذوب شود یا به دلیل جریان زیاد، قطبیت نادرست، گاز محافظ ناکافی، الکترود تنگستن کوچک یا تنظیمات نامناسب AC ذوب شود یا بیش از حد گرم شود. اندازه و نوع تنگستن صحیح را برای جریان و کاربرد جوش انتخاب کنید و گاز محافظ و قطبیت را بررسی کنید.
یک مشعل TIG ممکن است زمانی که جریان جوشکاری از ظرفیت نامی یا چرخه کاری خود فراتر رود، هنگامی که مشعل به اندازه کافی خنک نشده است، یا هنگامی که مشعل و مواد مصرفی به درستی با کاربرد مطابقت ندارند، بیش از حد داغ شود. برای عملیات جوشکاری با جریان بالاتر یا طولانیتر، ممکن است یک مشعل TIG خنکشده با آب مناسب باشد.
یک برش پلاسما ممکن است به دلیل فرسوده شدن یا نصب نادرست مواد مصرفی، تامین هوا یا گاز ناکافی، اتصالات الکتریکی ضعیف، اجزای مشعل نادرست یا مشکلات مشعل یا منبع تغذیه، قوس را راه اندازی نکند. قبل از راه اندازی سیستم، پشته مواد مصرفی، منبع گاز، اتصالات و وضعیت مشعل را بررسی کنید.
قوس پلاسما ممکن است در حین برش به دلیل فرسوده شدن مواد مصرفی، فشار گاز ناپایدار، کیفیت پایین هوا، ارتفاع نادرست مشعل، روش سوراخ کردن نامناسب یا مشکلات اتصال الکتریکی متوقف شود. ابتدا الکترود و نازل را بررسی کنید، سپس منبع گاز، ارتفاع مشعل و پارامترهای عملکرد را بررسی کنید.
ریزش بیش از حد برش پلاسما می تواند ناشی از سرعت برش نادرست، فاصله مشعل تا محل کار، آمپراژ، ولتاژ یا مواد مصرفی فرسوده باشد. تفاله های با سرعت پایین معمولاً به صورت رسوب سنگین تری در امتداد لبه پایینی ظاهر می شوند، در حالی که تفاله های با سرعت بالا زمانی که مشعل خیلی سریع حرکت می کند، ایجاد می شود.
برش ناقص پلاسما می تواند ناشی از جریان ناکافی برش، سرعت برش بیش از حد، ارتفاع نادرست مشعل، فرسوده شدن مواد مصرفی، تامین گاز ضعیف یا انتخاب فرآیند برش مناسب برای ضخامت مواد باشد. قبل از افزایش جریان، مواد مصرفی، پارامترهای برش، ارتفاع مشعل و منبع گاز را بررسی کنید.
عمر مصرفی پلاسما به جریان برش، نوع و ضخامت مواد، فرکانس سوراخ کردن، پارامترهای برش، کیفیت گاز و تکنیک کار بستگی دارد. به جای تعویض قطعات فقط طبق یک بازه زمانی ثابت، الکترود و نازل را از نظر سایش بررسی کنید و تغییرات کیفیت برش را کنترل کنید.
{[t101] INWELT و صادر میکند. } مشعلهای MIG (شامل تفنگهای سنگین و فشاری)، مشعلهای TIG ، مشعلهای پلاسما و تفنگهای جوشکاری، مشعلهای رباتیک و لیزری، تجهیزات استخراج دود، و لوازم جانبی مشعل جوشکاری را محصولات اکوسیستم کامل جوشکاری را پوشش میدهند - از MIG/TIG تا پلاسما، از تجهیزات هوشمند هوش مصنوعی تا سیستمهای جوشکاری سبز.
هر مشعل خروجی از خط تولید 100٪ آزمایش می شود، نه نمونه برداری، از طریق پنج آزمایش کلیدی: تست هدایت، تست جریان هوا، تست اتصال کوتاه، تست مقاومت، تست عایق. مشعلهای خنکشده با آب علاوه بر این، تحت آزمایش سرعت جریان آب و هوابندی قرار میگیرند.
کابل ها لوازم جانبی نیستند - آنها مایه حیات مشعل جوشکاری هستند. در حین جوشکاری، مقاومت، افزایش دما و نوسانات ولتاژ مستقیماً بر پایداری و کیفیت جوش تأثیر می گذارد. به همین دلیل است که INWELT بر کابلهای مسی بدون اکسیژن 99.9% با سطح مقطع صحیح ، فراتر از مشخصات ملی اصرار دارد.
دودهای جوشکاری ذرات و گازهای معلق در هوا هستند که هنگام ذوب یا تبخیر شدن حرارت حاصل از جوشکاری فلز، مواد پرکننده، پوششها، شارها و سایر مواد در اطراف قوس جوش ایجاد میشوند. ترکیب آنها بسته به فرآیند جوشکاری، فلز پایه، مواد مصرفی، پوشش ها و شرایط عملیاتی متفاوت است.
قرار گرفتن در معرض دودهای جوشکاری می تواند باعث تحریک کوتاه مدت و علائم تنفسی شود و ممکن است در درازمدت خطرات جدی برای سلامت شغلی ایجاد کند. اثرات بالقوه به فرآیند جوشکاری، مواد، غلظت قرار گرفتن در معرض، مدت زمان، تهویه و شرایط فردی بستگی دارد.
موثرترین راه برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض دود جوش، کنترل بخار در منبع است. تولیدکنندگان میتوانند جوشهای غیرضروری را کاهش دهند، از فرآیندهای با دود کمتر در مواردی که عملی است استفاده کنند، تهویه محلی اگزوز را نصب کنند، از تفنگهای استخراج دود یا دود گیر جوشکاری استفاده کنند، تهویه مناسب را حفظ کنند و در صورت ناکافی بودن کنترلهای مهندسی، حفاظت تنفسی مناسبی را ارائه دهند.
استخراج دود جوشکاری فرآیند جذب و فیلتر کردن آلاینده های موجود در هوا است که در حین جوشکاری تولید می شوند قبل از اینکه در سراسر محل کار پراکنده شوند. سیستمهای استخراج محلی میتوانند دودهای نزدیک به قوس جوش را جذب کنند، در حالی که دودگیرهای متحرک یا متمرکز جوشکاری هوای آلوده را حذف و فیلتر میکنند.
یک دستگاه دودگیر جوشکاری از یک فن یا دمنده برای کشیدن هوای آلوده از طریق بازوی استخراج، شلنگ، هود یا تفنگ جوشکاری استخراج استفاده می کند. هوای آلوده از یک یا چند فیلتر عبور می کند که ذرات ذرات را قبل از تخلیه هوای فیلتر شده مطابق با طراحی سیستم و الزامات قابل اجرا می گیرند.
بهترین روش معمولاً این است که دودهای جوشکاری را تا حد عملی نزدیک به منبع جذب کنید. بسته به کاربرد، این ممکن است شامل یک تفنگ جوشکاری استخراج، هود اگزوز محلی، بازوی استخراج، دستگاه استخراج دود جوش متحرک، یا سیستم استخراج مهندسی شده برای سلول های جوشکاری رباتیک باشد.
تفنگ استخراج دود جوش، مشعل جوشکاری است که برای جذب دودهای جوش در نزدیکی قوس جوش در حین انجام جوش طراحی شده است. تفنگ معمولاً به یک سیستم استخراج و فیلتراسیون مناسب متصل میشود و اجازه میدهد بخارها به جای پراکنده شدن در کارگاه، نزدیک به منبع خود خارج شوند.
دستگاه دودگیر جوشکاری تجهیزاتی برای جابجایی هوا و فیلتراسیون است که آلاینده های حاصل از عملیات جوشکاری را حذف می کند، در حالی که یک تفنگ استخراج دود، بخار را مستقیماً در نزدیکی قوس جوش می گیرد. در بسیاری از سیستم ها، تفنگ استخراج و دود گیر با هم به عنوان یک راه حل کامل جذب منبع کار می کنند.