انتخاب اشتباه میله جوش تاثیر زیادی بر اثر جوش دارد

انتخاب میله های جوشکاری باید بر اساس ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی، ضخامت صفحه و شکل اتصال ماده مورد جوش، ویژگی های سازه جوش، وضعیت تنش، شرایط استفاده سازه، الزامات عملکرد جوش و ایمنی و قابلیت اطمینان سازه جوشکاری باشد. پس از بررسی جامع شرایط ساخت جوش و مزایای فنی و اقتصادی و غیره، نیاز به انتخاب هدفمند است و در مواقع لزوم تست عملکرد جوش مورد نیاز است.

نکات کلیدی برای انتخاب میله های جوش برای همان نوع فولاد

1. خواص مکانیکی و ترکیب شیمیایی فلز جوش داده شده را در نظر بگیرید

برای فولاد سازه ای معمولی، معمولاً لازم است که استحکام فلز جوش و فلز پایه برابر باشد و میله جوشکاری که مقاومت کششی فلز رسوب داده شده برابر یا کمی بیشتر از فلز پایه باشد، باید انتخاب شود. برای فولادهای ساختاری آلیاژی، گاهی اوقات لازم است که ترکیب آلیاژی یکسان یا نزدیک به فلز پایه باشد. در شرایط نامطلوب صلبیت بالای سازه جوشی، تنش زیاد اتصالات و ایجاد ترک آسان در جوش، انتخاب الکترود با استحکام کمتر نسبت به فلز پایه باید در نظر گرفته شود. هنگامی که محتوای کربن، گوگرد، فسفر و سایر عناصر در فلز پایه بیش از حد زیاد باشد، احتمالاً ترک هایی در جوش ایجاد می شود، بنابراین یک الکترود قلیایی کم هیدروژن با مقاومت در برابر ترک خوب باید انتخاب شود.

2. عملکرد و شرایط کاری اجزای جوش داده شده را در نظر بگیرید

برای قطعات جوشی که تحت بارهای دینامیکی و بارهای ضربه ای قرار می گیرند، علاوه بر رعایت الزامات استحکام، عمدتاً باید اطمینان حاصل شود که فلز جوش دارای چقرمگی ضربه و پلاستیسیته بالایی است و می توان الکترودهای کم هیدروژن با شاخص های انعطاف پذیری و چقرمگی بالا را انتخاب کرد. برای قطعات جوشی که در معرض محیط های خورنده قرار دارند، الکترودهای فولادی ضد زنگ یا سایر الکترودهای مقاوم در برابر خوردگی باید با توجه به ماهیت و ویژگی های خوردگی محیط انتخاب شوند. برای قطعات جوشی که تحت دمای بالا، دمای پایین یا سایر شرایط خاص کار می کنند، فولاد مقاوم در برابر حرارت، فولاد دمای پایین، جوشکاری سطحی یا سایر الکترودهای تشخیصی خاص باید انتخاب شوند.

3. مشخصات ساختار جوش و شرایط تنش را در نظر بگیرید

برای قطعات جوشی ضخیم و بزرگ با اشکال ساختاری پیچیده و استحکام بالا، به دلیل تنش داخلی زیاد ایجاد شده در فرآیند جوشکاری، ایجاد ترک در درز جوش به راحتی امکان پذیر است، بنابراین باید الکترودهای پایه با مقاومت در برابر ترک خوب انتخاب شود. برای قطعات جوش با نیروی کم و سختی در تمیز کردن قطعات جوشکاری، میله های جوش اسیدی که به زنگ زدگی، رسوب و روغن حساس نیستند، باید انتخاب شوند. برای قطعات جوشی که به دلیل شرایط نمی توانند برگردانده شوند، باید الکترودهای مناسب برای جوشکاری در همه موقعیت ها انتخاب شوند.

4. شرایط ساخت و ساز و منافع اقتصادی را در نظر بگیرید

در صورت برآورده شدن الزامات عملکرد محصول، باید الکترود اسیدی با قابلیت فرآیند خوب انتخاب شود. در مکان های باریک یا با تهویه ضعیف، باید از الکترودهای اسید یا الکترودهای کم گرد و غبار استفاده شود. برای سازه هایی با حجم کار جوشکاری زیاد، باید تا حد امکان از الکترودهای با راندمان بالا در مواقعی که شرایط اجازه می دهد استفاده شود، مانند الکترودهای پودر آهن، الکترودهای گرانشی با راندمان بالا و غیره، یا الکترودهای ویژه مانند الکترودهای کفی و الکترودهای عمودی رو به پایین برای بهبود بهره وری جوش استفاده شود.

نکات کلیدی برای انتخاب میله های جوشکاری در جوشکاری فولاد غیر مشابه

1. فولاد کربن ده فولاد کم آلیاژ (یا فولاد کم آلیاژ ده فولاد با استحکام بالا) با سطوح مقاومت مختلف

فولاد کربنی و فولاد کم آلیاژ با سطوح مقاومت متفاوت معمولاً مستلزم آن است که استحکام فلز یا اتصال جوش کمتر از حداقل مقاومت دو فلزی که قرار است جوش داده شود، نباشد و استحکام فلز رسوب‌شده الکترود انتخابی باید بتواند اطمینان حاصل کند که استحکام جوش و اتصال کم نیست. استحکام و انعطاف پذیری ضعیف تر بنابراین، میله جوش را می توان با توجه به فولاد با سطح استحکام کمتر از بین این دو انتخاب کرد. با این حال، برای جلوگیری از ترک های جوشکاری، فرآیند جوشکاری باید بر اساس نوع فولاد با سطح استحکام بالاتر و جوش پذیری ضعیف، از جمله مشخصات جوش، دمای پیش گرم و عملیات حرارتی پس از جوش تعیین شود.

2. فولاد کم آلیاژ طلا + فولاد ضد زنگ آستنیتی

برای فولاد کم آلیاژ + فولاد زنگ نزن آستنیتی، میله جوش باید با توجه به مقدار محدود به ترکیب شیمیایی فلز رسوب شده انتخاب شود. به طور کلی، Cr25-N با محتوای کروم و نیکل بالاتر، انعطاف پذیری بهتر و مقاومت در برابر ترک. الکترودهای فولادی آستنیتی ۱۳ نوع برای جلوگیری از ترک ناشی از تولید ساختارهای سخت شکننده. با این حال، فرآیند جوشکاری و مشخصات باید با توجه به فولاد ضد زنگ با جوش پذیری ضعیف تعیین شود.

3. ورق فولادی با روکش فولاد ضد زنگ

برای صفحات فولادی با روکش فولاد ضد زنگ، سه الکترود جوش با خواص مختلف باید برای نیازهای جوشکاری لایه پایه، لایه روکش و لایه انتقال در نظر گرفته شود. برای جوشکاری لایه پایه (فولاد کربنی یا فولاد کم آلیاژ)، الکترود فولادی ساختاری درجه استحکام مربوطه انتخاب می شود. لایه روکش مستقیماً با محیط خورنده در تماس است و باید الکترود فولاد ضد زنگ آستنیت از ترکیب مربوطه انتخاب شود. نکته کلیدی لایه انتقال است (یعنی لایه روکش و برای جوشکاری رابط لایه پایه)، اثر رقیق شدن ماده ماتریس باید در نظر گرفته شود و الکترود فولاد آستنیت Cr25-Ni13 با محتوای کروم و نیکل بالا، انعطاف پذیری خوب و مقاومت در برابر ترک باید انتخاب شود.